Son yıllarda futbolda “konuk” davetli artık nadir görülen bir misafirten öteye dönüştü; ev sahibi olmak ise yalnızca coğrafik değil, ekonomik bir iktidar göstergesi. 2028 Copa América’nın ABD’de düzenlenmesi fikri, futbolun ruhunu mı satıyor yoksa sadece parayı kucaklıyor?

2028 Copa América ve Büyük Satranç Tahtası

Copa América, kökleri 1916 yılına, yani Güney Amerika milletlerinin futbol üzerinden kimlik inşa etmeye başladığı o erken döneme kadar uzanan, dünyanın en eski kıta turnuvası olarak kabul ediliyor. Turnuva yalnızca bir spor organizasyonu değil; Brezilya’nın ritmiyle, Arjantin’in melankolisiyle, Uruguay’ın inadıyla ve Şili’nin tutkusuyla harmanlanan bir kültür atlası niteliğinde. CONMEBOL’un himayesinde geleneksel olarak Güney Amerika topraklarında düzenlenen bu turnuva, uzun yıllar boyunca kendi bölgesine ait kalmış, sınırlarını daima Atlantik’in ve And Dağları’nın çerçevesinde çizmişti.

Ancak son yıllarda bu kadim düzen sarsılmaya başladı. 2016’da yüzüncü yıl onuruna düzenlenen “Copa América Centenario”, tarihte ilk kez Güney Amerika dışına çıktı ve Amerika Birleşik Devletleri’nde sahne aldı. Bu tercih, sadece bir istisna değil, aynı zamanda yeni bir çağın başlangıcıydı: Futbolun coğrafyası genişliyor, ekonomik mantığı ağır basıyor, turnuva yapısının geleneksel sınırları esniyordu.

Bu değişimin devamı 2024’te geldi. Turnuva yeniden ABD’ye taşındı; modern stadyumları, devasa pazar gücü ve yayın gelirleriyle Amerika Birleşik Devletleri artık adeta Copa América’nın yeni “gayriresmî evi” gibi görünmeye başlamıştı. Şimdi ise gündemde daha da iddialı bir ihtimal var: 2028 Copa América için, turnuvanın üçüncü kez ABD’de düzenlenmesi üzerine görüşmeler yürütülüyor.

Böyle bir senaryo gerçekleşirse, bu durum yalnızca takvimsel bir tercih olmaktan çıkacak; turnuvanın ruhunun, kimliğinin ve tarihsel bağlamının nereye evrildiği sorusunu yeniden gündeme getirecek. Güney Amerika’nın tutkuyla sahiplendiği bu geleneksel futbol şöleninin üst üste üç kez ABD’de yapılması, kimi eleştirilere göre “futbolun kültürel yer değiştirmesi” anlamına geliyor. Diğer bir ifadeyle, Copa América’nın ritmi yavaşça tropikal sıcaklıklardan çıkıp Amerikan metropollerinin neon ışıklarına taşınıyor.

Lojistik mi, Lobicilik mi?

ABD’yi aday yapan temel sebeplerden biri, 2024 versiyonunun finansal başarısı. 1.6 milyon izleyici; sadece bilet satışlarından elde edilen rakamlar…

Bu tablo, turnuvayı düzenleyen taraflar için cazip. Ancak futbol sadece rakam değil; ruh, toprak ve kitlelerin tutkusu. Bu açıdan, ev sahibi değişimi bazılarını rahatsız ediyor.

Bir başka engel: 2028’de aynı coğrafyada büyük bir başka etkinlik var: Los Angeles Summer Olympics. Olimpiyatlar 14 Temmuz’da başlayacak — 2024 Copa América finali de bu tarihteydi. Çakışma hem taraftarlar hem de organizatörler açısından sorun yaratabilir.

Yani mesele yalnızca takvim değil: turnuva ruhunu, kimliğini korumak da bir tercih.

Taraftarın Sevgisi mi, Ticaretin Sesi mi?

2024 turnuvasının ardından birçok taraftarın içi tam anlamıyla rahat değildi. Özellikle bazı maçların Amerikan futbolu için tasarlanmış geniş ve derin perspektifli stadyumlarda oynanması, saha çizgilerinin futbol estetiğini bozması ve suni çim tercihinin oyunun temposunu olumsuz etkilediği yorumları sık sık dile getirildi. Tribün atmosferinin Güney Amerika’daki tutkulu ve gürültülü karnavallarla kıyaslandığında daha sönük kaldığı iddiası da tepkilerin merkezine yerleşti. Taraftarların bir bölümü, “Bu turnuva böyle hissedilmemeli” diyerek, atmosfer ile kimlik arasındaki ince bağın zedelendiğini savundu.

Eleştirilerin tonu kimi zaman daha sertleşti. “Bir kez yanılgı yaşadık, bir daha olmasın” diyen taraftarlar, Copa América’nın ruhunun ticari kaygılar uğruna giderek eridiğini düşünüyor. Onlara göre turnuva, Güney Amerika’nın duygusal dokusundan uzaklaşıp dev bir pazarlama faaliyetinin parçasına dönüşüyor. Bu gayrıresmî ama güçlü sesler, karar vericilere açık bir mesaj taşıyor: Copa América’nın özü korunmazsa, geriye yalnızca parıltılı stadyumlar ve sponsorluk panoları kalır; ama o kadim “Copa ruhu” yavaşça kaybolur.

Latin Ruhuna Amerikan Dokunuşu?

Ev sahibi konusundaki tercih yalnızca idari bir karar değil; aynı zamanda sembolik bir hamle. Güney Amerika’nın futbol kültürü, coğrafi yakınlık, tutku, tarih ve kimlik üzerine inşa.

ABD gibi Kuzey Amerika devinin bu kupayı üst üste üç kez — 2016, 2024, 2028 — alması, Güney Amerikan futbolunun kimliğine bir saygısızlık gibi mi okunmalı?

Ve 2028’de ev sahipliği ABD’de olursa, hem maçlar daha uzak olacak hem de Güney Amerika halkı için “konuk” olmak daha da hissedilir hale gelecek.

Futbolun Satranç Tahtasında Para mı, Onur mu?

Spor, evet, küresel bir endüstri. Ancak turnuvalar yalnızca pasaport değil, aidiyet, tarih, kimlik taşır.

Eğer 2028 Copa América ABD’de olursa:

Kuzey Amerika ve Latin Amerika futbolu arasındaki sınırlar daha da bulanıklaşır;

“Kıta turnuvası” kavramı salt coğrafyadan çıkar, pazarlamaya evrilir;

Futbolun ruhu, arena hoparlörlerinden çok, stad tribünlerinden yankılanır.

Sonuçta sormadan edemiyor insan: Bu turnuva gerçekten futbolu mu yüceltir, yoksa cüzdanları mı?

Özetin özeti’nin özeti: İki dakikada hap bilgi

2028 Copa América neden yine Amerika’da düzenlenmek isteniyor?
2024’ün maddi başarısı ve geniş kitleye ulaşması, futbolun ticari değerini ön plana çıkarıyor.

Bu karar futbolun ruhuna zarar verir mi?
Evet; turnuvanın kimliği ve Güney Amerika aidiyeti riske atılıyor, taraftar tepkileri bile başladı bile.

Olimpiyatlarla çakışma sorunu ne kadar büyük?
Tarihler yakın, bu da organizasyon açısından karmaşıklık demek; çözüm bulunmazsa kaos yaşanabilir.

Futbol için onur mu, para mı daha ağır basıyor?
Görülen o ki — para kazanmak, onur ve aidiyetin önünü kesmeye aday.